จ้าง...ให้หัก ไม่จ้าง...ไม่ให้หัก เป็นเรื่องราวที่ก่อให้เกิดประเด็นทุ่มเถียงกันมาตลอดระหว่างผู้จ่ายเงินกันผู้รับเงิน โดยเฉพาะผู้จ่ายเงินที่ประกอบกิจการด้านอสังหาริมทรัพย์ ที่ต้องมีการว่าจ้างทั้งเหมา และไม่เหมาค่อนข้างมาก เพราะหลายครั้งหลายหนคงตกลงว่าจ้าง หรือเจรจาต่อรอง มักเป็นคนละคนกับคนจ่ายเงิน ทำให้พอถึงเวลาจ่ายเงิน...จ่ายทอง มักเป็นปัญหากันอยู่ร่ำไป
ชี ๆ ของหลายกิจการ รวมถึงป๋าบัญ เจ้าสำนักงานชีที่อุตส่าห์ท่องจำมาอย่างดีว่า หากจ่ายค่าจ้างแรงงานต้องหัก แต่หากเป็นการจ่ายค่าสินค้าไม่ต้องหัก แต่พอเจอกรณีศึกษาประเภท 1 ประเทศ 2 นายก เอ๊ย 1 รายจ่าย 2 ประเภทธุรกิจคือ ผู้ขายสินค้า...ไม่ได้ทำหน้าที่แค่...ขายสินค้าอย่างเดียว แต่มีการติดตั้ง...ให้เรียบร้อยจนสามารถใช้งานได้ ทำให้บรรดาชี ๆ ที่เคยมั่นใจต้องเอียงซ้าย และมองขวา...หลายรอบ เพื่อให้มั่นใจว่า...การติดตั้ง ที่ผู้ขายสินค้า...ดำเนินการให้...ไม่ใช่การขายสินค้า แต่เป็นการ...ให้บริการ ซึ่งต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับค่าบริการที่จ่ายชำระชัวร์...ส่วนค่าสินค้ายกประโยชน์ให้จำเลย
เรื่องราวของการหักภาษี ณ ที่จ่าย ที่เกิดจากการขายสินค้า พร้อมให้บริการ หาได้ง่าย ๆ อย่างที่คิด...ไม่ เพราะจุดเปลี่ยนอยู่ที่ว่า หากผู้ขายสินค้า...ออกใบกำกับภาษีหรือ ใบเสร็จรับเงิน ...โดย รวมค่าบริการอยู่ในมูลค่าของสินค้า เช่น
เครื่องปรับอากาศ พร้อมติดตั้ง 100,000.00 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% 7,000.00 บาท
รวมจำนวนเงิน 107,000.00 บาท
หรือหากผู้ขายสินค้าไม่ระบุรายละเอียด ของค่าติดตั้งลงในใบกำกับภาษี หรือ ใบเสร็จรับเงิน...เช่น
เครื่องปรับอากาศ 100,000.00 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 7,000.00 บาท
รวมจำนวนเงิน 107,000.00 บาท
เพียงเท่านี้การให้บริการดังกล่าว จะแปลงร่างเป็น การขายสินค้า...ไปในบัดดล ชี ๆ ทั้งหลายรวมถึงป๋าบัญ จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย อย่างที่เข้าใจมาแต่ดั้งแต่เดิม ซึ่งป๋าบัญพบเอกสารยืนยันเรื่องจริงที่ไม่ต้องหักว่า...
“การขายสินค้าพร้อมให้บริการติดตั้ง โดยคิดราคาค่าสินค้า และค่าบริการติดตั้งรวมกัน ถือเป็นการขายสินค้า ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเกิดขึ้นเมื่อผู้ขายส่งมอบสินค้าให้แก่ผู้ซื้อ ตามมาตรา 78 (1) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น เมื่อผู้ซื้อชำระค่าสินค้าที่บริษัทเรียกเก็บ จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 4/2528...(กค. 0802/พ.20419 : 11 กันยายน 2538)”
“บริษัทประกอบกิจการขายสินค้าประเภทสีทาบ้าน ในกรณีที่บริษัทขายสีเป็นพื้นที่ (บริษัททาสีให้ด้วย) และออกใบกำกับภาษีระบุรายการเฉพาะค่าสีเป็นประเภทโดยไม่มีค่าบริการ ตามข้อเท็จจริง บริษัทเป็นผู้ประกอบการขายสี ได้ขายสี โดยมีการให้บริการทาสีให้กับลูกค้าด้วย ถ้าบริษัทคิดค่าตอบแทนโดยไม่ได้แยกราคาค่าสี และค่าบริการออกจากกัน ย่อมถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1 (8) แห่งประมวลรัษฎากร...(กค. 0802/13499 : 23 กรกฎาคม 2536)”
ป๋าบัญรู้แล้วว่า...หากขายสินค้า พร้อมให้บริการ...โดยไม่แยกแสดงรายการค่าบริการ...ในใบกำกับภาษี...ในฐานะผู้ซื้อ...สินค้า ป๋าบัญไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายให้เปลืองแรง...เถียงกับผู้ขายสินค้า...จนเส้นเอ็นคอ...อักเสบ เหมือนทุกวัน...แต่ป๋าบัญอดสงสัยต่อว่า...หากผู้ขายสินค้า ดันเผลอ...แยกค่าบริการ...ออกจากค่าสินค้า โดยแสดงอยู่ในใบเสร็จรับเงินใบเดียวกัน...จะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย หรือไม่...หากต้องหัก จะต้องหักอย่างไร และแตกต่างจากกรณีที่ผู้ขาย แยกใบเสร็จรับเงิน ค่าสินค้า และค่าบริการ เป็นคนละใบหรือไม่
เมื่อสงสัยจึงต้องค้นหา เพื่อให้ปฏิบัติได้อย่างถูกทาง...จนในที่สุดป๋าบัญพบ ว่า...ไม่ว่าจะแยกค่าสินค้า และค่าบริการ เป็น 2 รายการ ในใบเสร็จรับเงิน...ใบเดียว กัน หรือคนละใบ...ในฐานะผู้จ่ายเงิน...ป๋าบัญ ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายชำระค่าบริการที่ระบุใน...ใบเสร็จรับเงิน...เช่น
ใบเสร็จรับเงิน (แยกค่าสินค้า และบริการ)
เครื่องปรับอากาศ 95,000.00 บาท
ค่าติดตั้ง 5,000.00 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% 7,000.00 บาท
รวมจำนวนเงิน 107,000.00 บาท
หรือออกแยกเช่น
ใบเสร็จรับเงินค่าสินค้า
เครื่องปรับอากาศ 95,000.00 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 6,650.00 บาท
รวมจำนวนเงิน 101,650.00 บาท
ใบเสร็จรับเงินค่าติดตั้ง
ค่าบริการติดตั้ง 5,000.00 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% 350.00 บาท
รวมจำนวนเงิน 5,350.00 บาท
...ไม่ว่าจะได้รับใบเสร็จรับเงิน หรือใบกำกับภาษี...ในรูปแบบใด ป๋าบัญมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย...ในอัตรา 3% ของค่าบริการติดตั้งที่จ่ายชำระ ซึ่งคิดเป็นภาษีหัก ณ ที่จ่าย ที่ต้องหักไว้ เท่ากับ
= 5,000 X 3%
= 150
...หักไว้...150 บาท และจ่ายให้ผู้ขายสินค้า เพียง 106,850 บาท แถมด้วยหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย...2 ใบ ก็เป็นอันเรียบร้อย...งานนี้ป๋าบัญมั่นใจว่า...ผู้ขายยอมจำนนแน่ เพราะดันแยกค่าสินค้า และบริการออกจากกัน และเพื่อให้หลักฐานมัดแน่นจนดิ้นไม่หลุด ป๋าบัญจึงค้นหาเอกสารยืนยัน อีกคราว่า...
“บริษัทฯ ขายเครื่องปรับอากาศพร้อมติดตั้ง โดยได้แยกการเรียกเก็บเงินค่าเครื่องปรับอากาศออกจากค่าบริการติดตั้ง บริษัทผู้จ่ายเงินได้ไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายเงินค่าเครื่องปรับอากาศแต่อย่างใด แต่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายเงินค่าบริการติดตั้ง ซึ่งถือเป็นค่าจ้างทำของในอัตรา ร้อยละ 3.0 ตามมาตรา 3 เตรส แห่งประมวลรัษฎากร...(กค. 0811/07876 : 8 มิถุนายน 2541)”
“บริษัทขายเสาเข็ม พร้อมทั้งให้บริการตอกเสาเข็ม โดยได้แยกราคาสินค้า และค่าบริการออกจากกัน ดังนั้น เฉพาะค่าบริการ ที่แยกออกจากราคาสินค้า เข้าลักษณะเป็นเงินได้จากการรับจ้างทำของ จึงอยู่ในบังคับต้องถูกหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ตามคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 4/2528... (กค. 0802/พ.2407 : 4 กุมภาพันธ์ 2537)”
เพียงแค่ผู้ขายสินค้า เผลอแยกค่าสินค้า และค่าบริการออกจากกัน ทำให้ป๋าบัญ พลิกกลับมาชนะในยก...สอง ได้อย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งป๋าบัญ...เก็บรวบรวมหลักฐานทั้งหมด เพื่อส่งมอบให้กับผู้ขายสินค้า...หากยังข้องใจ...ไม่ยอมให้หัก...แต่โดยดี
เรื่องราวของการหัก...ไม่หัก ไม่ได้จบลงเพียงเท่านั้น หลุมดำ ที่ค่อยดักล่อให้ผู้ประกอบการ โดยเฉพาะผู้ประกอบการด้านอสังหาริมทรัพย์...ตกลงไปในหล่มมีอีกมากมาย แต่คงต้องอดใจไว้รอ...เดือนต่อไปค่อยมาติดตามในโอกาสต่อไปนะคร้าบ
ด้วยรัก
ป๋าบัญ |