เก็บเบี้ย…ใต้ถุนร้าน

 

คนซื่อจ่ายภาษีมาก...คนฉลาดจ่ายภาษีน้อย เป็นถ้อยคำเกี่ยวกับการวางแผนภาษี...หลายต่อหลายหลักสูตรที่แสนดีมีโอกาสได้เข้าร่วม...เพื่อเติมไฟแห่งการเรียนรู้มาโดยตลอดแต่ไม่ว่าจะเข้าอบรมมาแล้วกี่รอบกี่ร้อยหลักสูตร แสนดีก็ยังพบว่าตนเองยังคงยืนอยู่ในฝั่งของคนซื่ออย่าง ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

หลายครั้ง...หลายหน แสนดี...เริ่มต้นได้สวยหรูราวกับว่า เข้าใกล้เส้นศูนย์สูตรของความฉลาดมีการวางแผนภาษีก่อนเริ่มธุรกิจได้เป็นอย่างดีแต่ในท้ายที่สุดกลับพบว่ามักจะถูกผลักดัน และขับไล่ให้มายืนอยู่บนฝั่งของความซื่อตลอดเวลา แถมยังต้องจ่ายค่าแห่งความซื่อทั้ง เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มครบถ้วน จนทำให้เริ่มเข้าใจกับคำว่า...ซื่อจน...เซ่อมากขึ้นทุกที

เหมือนกรณีที่เพิ่งผ่านมาสดๆ ร้อนๆ แสนดีตัดสินใจขั้นเด็ดขาดตามคำเชิญชวนของ...ตัวแทนประกันชีวิตสาวที่แอบย่องเข้ามาในหัวใจ เติมความสดใสให้กับชีวิต โดยที่จริง ใจไม่รู้แม้สักนิด เพราะหากล่วงรู้ก่อนเวลาอันสมควร มีหวังแสนดีจะได้ใช้ประโยชน์จากกรมธรรม์ ชนิดที่ว่า...เบี้ยยังไม่ทันแห้ง...ถ้อยคำเชิญชวนของสาวประกันดึงดูดให้แสนดีหวั่นไหวไม่น้อย โดยเฉพาะประเด็นที่ว่า หากบริษัทฯ ทำประกันชีวิตให้กับแสนดีในฐานะกรรมการผู้เป็นหัวหลัก... เอ๊ย... หัวจักรสำคัญในการหารายได้ให้กับบริษัทฯ เบี้ยประกันที่จ่ายออกไปสามารถนำมาบันทึกเป็นรายจ่ายของกิจการได้ และหากแสนดีเจ็บไข้...ได้ป่วย หรือแม้กระทั่งถูกยุงกัด ต้องเข้ารับการรักษาพยาบาล แสนดีจะอยู่อย่างสุขสบายราวกับราชา โดยที่บริษัทฯ ไม่ต้องจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลแม้สักบาท

แสนดีรู้ดีว่าชีวิตที่ตกอยู่ในความเสี่ยงเป็นอย่างไร โดยเฉพาะในยามที่จริงใจแอบสืบรู้ว่า แสนดีแอบไป...กิ๊กกับสาวอื่นเหมือนครั้งที่ผ่านมาที่ต้องนอนหยอดน้ำ...โจ๊ก (เละกว่าข้าวต้มเยอะ) ไปเกือบเดือน ทำให้รายได้ของกิจการลดฮวบลง  แถมต้องจ่ายเงินค่าแห่งความอาฆาตพยาบาทของจริงใจที่เกิดขึ้นกับร่างกายของแสนดีไปอีกเฉียดล้านบาท

งานนี้เบี้ยประกันค่อนแสนแลกกับความคุ้มครองที่จะได้รับ โดยเฉพาะหากจริงใจรู้ว่าประกันสาวเป็นใคร...คุ้มเกินคุ้มจริงๆ ดีดลูกคิด...จนพบว่าคุ้ม ไม่นานเอกสาร ใบเสร็จรับเงิน...เบี้ยประกัน แสนดีในฐานะกรรมการ ก็ถูกส่งไปยังฝ่ายการเงินเพื่อทำการจ่ายเงิน และถูกส่งไปฝ่ายบัญชีเพื่อบันทึกบัญชีโดยไม่ให้จริงใจล่วงรู้จนกว่าจะได้เห็นงบการเงิน...ฉบับล่าสุด

ติ๊งต่อง...ขนมจีบ ซาลาเปามั๊ยคะ...ชักผิดเรื่องไปกันใหญ่ เป็นสัญญาณลับระหว่างบุญดีที่ปรึกษาใหญ่ที่รู้กันดีว่าหากมีประเด็นผิดพลาดเกิดขึ้น จะต้องส่งสัญญาณนี้เพื่อขอเข้าพบเป็นการเร่งด่วน แม้จะมั่นใจว่า ที่ผ่านมาไม่ได้ดำเนินการผิดพลาดแต่อย่างใด แต่เมื่อขอเข้าพบ...ก็ไม่มีข้อขัดข้องแต่อย่างใด เผื่อว่าจะได้เกทับที่ปรึกษาให้อายจะได้ลดค่าที่ปรึกษาลงได้บ้างไม่มากก็น้อย

สอบถามความเป็นมาเป็นไปจนได้ความว่า.. สาเหตุที่มาเข้าพบในครั้งนี้เพื่อที่จะหารือเกี่ยวกับเบี้ยประกันชีวิต และสุขภาพของแสนดีที่ถือว่าตกอยู่ในความเสี่ยง... ภัยจากจริงใจค่อนข้างมาก ทำให้แสนดีชิงลงมือตัดบทว่า...อย่าได้เป็นห่วง เพราะการจ่ายเบี้ยประกันชีวิตในครั้งนี้ผ่านการศึกษา และให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิดจากน้องเมย์...ประกันภัยสาว...เซ็กซ์ซี่มาแล้วเป็นอย่างดี ทำให้มั่นใจได้ว่า...เบี้ยประกันชีวิตที่ได้จ่ายไปสามารถนำมาหักเป็นค่าใช้จ่ายได้อย่างแน่นอน เพราะครบถ้วนทุกหลักเกณฑ์ไม่ว่าจะเป็น

1. ใบเสร็จรับเงิน ระบุชื่อ ที่อยู่บริษัทประกันภัยผู้รับเงินครบถ้วน 
2. ระยะเวลาคุ้มครอง 20 ปี (เกินกว่าระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด)
3. มีระเบียบสวัสดิการ กำหนดเงื่อนไขการทำประกันภัยให้กับกรรมการทุกคนถ้วนหน้า

 
จากการที่หน้าหนังสือรับรองมีแสนดีเพียงคนเดียว แม้พฤติการณ์ของจริงใจจะดูยิ่งใหญ่ และมีอิทธิพลเหนือกรรมการ หรือใหญ่กว่า แต่เมื่อไม่ใช่กรรมการในหน้าหนังสือรับรองจึงไม่ได้ รับสิทธินั้น...งานนี้แสนดีใหญ่กว่า...ตามกฎหมาย ที่สำคัญน้องเมย์...มีเอกสารยืนยันให้อุ่นใจเหมือนเวลาที่ใกล้ชิดกันว่า

“เงินค่าเบี้ยประกันชีวิตที่นายจ้างจ่ายแทนพนักงานทุกคน.. เป็นการทั่วไปตามระเบียบสวัสดิการพนักงานของบริษัทสามารถนำมาหักเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิ เพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี (3) และ (13) แห่งประมวลรัษฎากร และผลประโยชน์ที่นายจ้างได้รับตามกรมธรรม์ นายจ้างจะต้องทำบันทึกบัญชีเป็นรายได้ และเมื่อนายจ้างได้ส่งมอบผลประโยชน์ให้กับพนักงานตามระเบียบสวัสดิการพนักงานของบริษัทอันถือเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาจ้างแล้ว นายจ้างมีสิทธินำผลประโยชน์ที่ส่งมอบให้พนักงานมาถือเป็นรายจ่ายได้... กค 0706/397 : 17มกราคม 2549”

ท้ายเอกสารดังกล่าวน้องเมย์ออดอ้อนให้สบายใจว่า เมื่อเกิดอะไรขึ้นกับแสนดี บริษัทฯ ในฐานะผู้เอาประกันจะได้รับเงินชดเชย ซึ่งจะต้องนำไปรวมเป็นรายได้ แต่เมื่อจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้กับแสนดีก็สามารถนำมาบันทึกเป็นรายจ่าย...เรียกว่า...รับเท่าไหร่จ่ายเท่านั้นแปลว่า...ไม่มีภาษีเงินได้ที่ต้องชำระอยู่ดี...สบายใจได้

รอบคอบ...แต่ไม่รอบด้านเป็นเสียงรำพึงจากปากของบุญดี เพราะถ้อยคำหว่านล้อมจากปากของน้องเมย์ แม้จะถูกต้องแต่ถือว่ายังไม่ครบถ้วน เพราะน้องเมย์คงลืมบอกไปว่า เบี้ยประกันที่บริษัทฯ ได้จ่ายชำระไป...ถือเป็น เงินได้ หรือประโยชน์จากการทำงานของแสนดี ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องนำไปรวมคำนวณเป็นเงินได้บุคคลธรรมดา ของแสนดี...เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้บริษัทฯ จะนำมาหักเป็นค่าใช้จ่ายได้แต่ผลกระทบก็จะไปตกอยู่กับแสนดีที่ในช่วงที่ผ่านมาก็เสียภาษีเงินได้ในอัตรา 30 % อยู่แล้วไม่ขาดไม่เกิน

บุญดีได้ส่งสาสน์ยืนยันให้แสนดีอ่านเพื่อเป็นการทบทวนความทรงจำ ก่อนลงมือฆ่าตัดตอน...ก่อนถึงมือจริงใจว่า..."เงินได้พึงประเมิน" หมายความว่า เงินได้อันเข้าลักษณะพึงเสียภาษีในหมวดนี้เงินได้ที่กล่าวนี้ให้หมายความรวมตลอดถึงทรัพย์สิน หรือ

เป็นข้อความที่ปรากฏในมาตรา 39 แห่งประมวลรัษฎากรมานานแสนนาน หากแต่ไม่เคยใส่ใจจำ และเพื่อให้ยอมจำนนว่าต้องนำเบี้ยประกันมารวมเป็นรายได้จริง บุญดีจึงส่งเอกสารให้อ่านต่อ...ความว่า “เบี้ยประกันชีวิตที่นายจ้างจ่ายแทนพนักงาน และผลประโยชน์ที่พนักงานควรจะได้รับจากนายจ้าง เข้าลักษณะเป็นประโยชน์ใดๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากการจ้างแรงงาน

หากสังเกต ในตอนท้ายก็จะพบว่าเป็นข้อหารือเดียวกันกับที่น้องเมย์นำมายกเมฆ... เอ๊ย ยกตัวอย่างให้เห็นประโยชน์ของการประกันฯ เพียงด้านเดียว ส่วนผลกระทบน้องเมย์คงไม่อยากให้กระเทือนความรู้สึกเลยปกปิดเอาไว้ไม่ให้แสนดีเห็น แต่บุญดีซึ่งไม่มีส่วนได้เสียนอกจากจะหยิบมาให้ดูแล้ว ยังขอหยิบมาอีกเรื่องเพื่อเตือนภัยที่กำลังจะมาถึงว่า

“กรณีบริษัทฯ จ่ายค่าภาษีเงินได้ และเบี้ยประกันชีวิตแทนกรรมการตามมติที่ประชุมของบริษัทฯ ตามข้อเท็จจริงข้างต้น หากเป็นกรณีที่บริษัทฯ ต้องจ่ายให้กับกรรมการทุกคนเป็นการทั่วไปตามระเบียบของบริษัทฯ แล้ว รายจ่ายดังกล่าวไม่ใช่รายจ่ายที่มีลักษณะเป็นการส่วนตัว หรือการให้โดยเสน่หา ถือเป็นรายจ่ายเพื่อหากำไรหรือเพื่อกิจการโดยเฉพาะบริษัทฯ มีสิทธินำค่าภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และค่าเบี้ยประกันชีวิตที่ออกให้นั้นมาถือ เป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 65 ตรี(3) และ (13) แห่งประมวลรัษฎากร

เงินค่าภาษีเงินได้และค่าเบี้ยประกันชีวิตไม่ว่าบริษัทฯ จะเป็นผู้ที่ได้รับประโยชน์ตามกรมธรรม์ที่บริษัทฯ จ่ายให้กับกรรมการหรือไม่ก็ตาม ตามข้อเท็จจริงข้างต้น เข้าลักษณะเป็นประโยชน์ใดๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากการจ้างแรงงาน ถือเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งกรรมการผู้จัดการต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามมาตรา 48(1) แห่งประมวลเงินค่าสินไหมทดแทน หรือเงินได้จากการประกันชีวิตที่บริษัทฯ เป็นผู้รับผลประโยชน์บริษัทฯ ต้องนำไปรวมคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล ตามมาตรา 65 แห่งประมวลรัษฎากร…กค 070 6/7251 :28 มีนาคม 2549” ถือเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งพนักงานจะต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามมาตรา 56 แห่งประมวลรัษฎากร…กค 0706/397 : 17 มกราคม 2549” ประโยชน์อย่างอื่นที่ได้รับ อาจคิดคำนวณได้เป็นเงิน เงินค่าภาษีอากรที่ผู้จ่ายเงินหรือผู้อื่นออกแทนให้สำหรับเงินได้ประเภทต่างๆ ตามมาตรา 40 และเครดิตภาษีตามมาตรา 47 ทวิ ด้วย
 
     ฟันธงแบบไม่กลัวหักว่า 

1. เบี้ยประกันที่จ่ายไปในครั้งถือเป็น รายจ่ายของกิจการได้ 
2. เบี้ยประกันที่บริษัทจ่ายไป ต้องนำมารวมคำนวณเป็นเงินได้ของแสนดี