จำนวนเงินที่ต้องชำระ 104,000.00 บาท
เอกสารในที่เกิดเหตุ...ยืนยันให้มั่นใจว่า...หากเป็นการให้...บริการ พร้อมทั้งจัดหาอะไหล่ จะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย จาก...ค่าบริการ รวมอะไหล่...แน่นอน เพราะ
“กรณีบริษัทว่าจ้างให้ทำการตกแต่งภายในอาคาร และติดตั้งวัสดุ อุปกรณ์ โดยมอบหมายให้ผู้รับจ้างทำหน้าที่ เป็นผู้จัดหาอุปกรณ์ เข้าลักษณะเป็น “สัญญาจ้างทำของ” ตามมาตรา 587 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งถือเป็นสัญญาจ้างทำของทั้งจำนวน แม้ในข้อตกลง บริษัท และผู้รับจ้างจะได้กำหนดมูลค่างาน โดยแยกค่าวัสดุ อุปกรณ์ออกจากค่าแรงก็ตาม ดังนั้นเมื่อบริษัทจ่ายเงินค่าแรง และค่าวัสดุ อุปกรณ์ ให้แก่ผู้รับจ้าง บริษัทจึงมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ของเงินได้ที่จ่ายทั้งหมด...(กค. 0706/115 : 6 พฤศจิกายน 2545)”
“การให้บริการซ่อม ไม่ว่าจะออกใบกำกับภาษี หรือใบแจ้งหนี้ ระบุค่าซ่อม แซม กับค่าวัสดุฉบับเดียวกัน หรือคนละฉบับ การให้บริการดังกล่าว ถือเป็นการให้บริการรับจ้างซ่อมทั้งหมด หากผู้จ่ายเงินได้ เป็นบริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล หรือบุคคลอื่น ผู้จ่ายมีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ของเงินได้ที่จ่าย...(กค. 0811/ก.1102 : 29 กันยายน 2543)”
บุญทิ้ง...รู้แล้วว่า...รอยยิ้มของผู้ขายสินค้าใน...ฝัน ไม่ใช่รอยยิ้มของเด็กที่ถูกจับได้ว่า...ทำผิด หากแต่เป็น รอยยิ้ม...ที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล...ของผู้ประกอบการ...เขี้ยวลากดิน ที่รู้ทั้งรู้...ว่าหักผิด...แต่กลับไม่ยอมทักท้วง เพราะกลัวจะต้องถูกหักมาก...หากหักได้ถูกต้องครบถ้วน โดยหวังจะลอยแพให้บุญทิ้งรับกรรม แต่ผู้เดียว...หากแต่โชคชะตายังเข้าข้างบุญทิ้ง...ดังนั้นในไฟลท์ ล้างตา...บุญทิ้ง...หักให้โกร๋นเลย...งานนี้
นึกมาถึงตอนนี้...อกอีแป้นจะแตก เพราะบุญทิ้งนึกได้ว่า...ทุกคราที่นำรถ ยนต์...คันหรูไปซ่อม บุญทิ้งแทบไม่เคยหักภาษี ณ ที่จ่ายเลย หรือหากจะหัก ก็...หักเพียงเฉพาะค่าบริการ...ตามที่ศูนย์บริการบอกเท่านั้น...เห็นทีฝันเรื่อง เบี้ยปรับ...เงินเพิ่ม จะเป็นจริง เพราะ
“การที่บริษัท ประกอบกิจการรับจ้างซ่อมรถยนต์ แม้บริษัทจะจดทะเบียนแยกกิจการที่เป็นศูนย์รับบริการ ออกเป็นบริษัท รับซ่อม จำกัด ก็ตาม แต่กิจการที่บริษัท รับซ่อม จำกัด ดำเนินการเป็นกิจการรับจ้างทำของ ซึ่งบริษัท รับซ่อม จำกัด เป็นผู้จัดหาอะไหล่สำหรับใช้ซ่อมรถยนต์ กรณีนี้ผู้จ่ายเงินค่าบริการที่เป็นบริษัท หรือ ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือ นิติบุคคลอื่น จึงมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ของยอดเงินที่จ่ายทั้งที่เป็นค่าแรง และ ค่าอะไหล่...(กค. 0802/27575 : 29 กันยายน 2538)”
สำนึกผิด...และหักภาษี ณ ที่จ่าย ได้ถูกต้องครบถ้วนในปัจจุบัน...ไม่รู้จะมีบทอภัยโทษ...เหมือนลูกหนี้ NPL’s ทั้งที่ตั้งใจ และไม่ตั้งใจหรือเปล่า...แต่บุญทิ้ง...แน่วแน่ที่จะแก้ไขในสิ่งผิด...โดยกำเอกสารหลักฐานในมือไว้แน่น เพื่อออกเดินทางไปเคลียร์กับ...ผู้ขายสินค้าต่อไป