จ่ายนอก...ไม่หัก
เดี๋ยวเสีย... เดี๋ยวไม่เสีย... เป็นสิ่งที่สร้างความสับสน และปวดเศียรเวียนเกล้าให้กับผู้ประกอบการได้เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในช่วงเวลานี้ที่ผู้หลักผู้ใหญ่...ในกรมฯ ต่างก็พากันดาหน้ามาออกข่าว...โต้ตอบแทบจะ...รายวันว่า...ยังไม่ถือเป็นเงินได้... ไม่ต้องหักภาษี... แต่พอคล้อยหลังไปไม่กี่วัน...ไหงอาการ อัลไซเมอร์กลับเข้าสิง...พากันลืมเรื่องราวที่พูดไปเมื่อวานนี้ได้อย่าง...ไม่น่าเชื่อ...พลิกลิ้น...กลับตัว...ตีเกลียว...ลังกา...3 ชั้น ลงมายืนอย่างสง่าผ่าเผย พร้อมกับพูดเสียงดัง...ฟังชัดว่า...ถือเป็นเงินได้...ต้องเสียภาษี... งง...กันไปทั้งบ้านทั้งเมือง เพราะทำกันเหมือนเล่นขาย...ขนม...ขนาดผู้รับผิดชอบเรื่องภาษีโดยตรงยังมึน...งง ได้ขนาดนี้ แล้วไอ้...คนอ่อนประสบการณ์ด้านภาษีอย่างเรา...จะไปเหลืออะไร...ยิ่งคิด...ยิ่งสับสนว่า ไอ้ที่ถูกประเมินต้องเสียเบี้ยปรับเงินเพิ่ม...ทุกเดือน...มันชอบธรรม หรือไม่หว่า...ยิ่งคิด...ยิ่งแค้น...เอ๊ย...ยิ่งนึกไปถึงเรื่องราว การถูกประเมินในหนก่อนไม่ได้ เพราะในคราครั้งนั้น เกือบต้องเสียภาษี...เบี้ยปรับ และเงินเพิ่มกว่า 400,000 บาท...ยังอดเสียวสันหลังไม่ได้ว่า...รอดมาได้อย่างไร... คุณสรรพ...มาโว้ย...ทางใคร ทางมัน...เป็นเสียงที่ผุดขึ้นมาในความทรงจำ...แทบจะในทันที...ทันใด โดยหลังจากสิ้นเสียงไม่นาน พลันปรากฏเงาร่างของ...คุณสรรพ ยืนยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ตรงหน้า...แถมในมือถือเอกสารอยู่สองสามใบ ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก คุณสรรพพลันยื่นเอกสารในมือส่งให้พร้อมกับเอ่ยปากด้วยเสียงที่เย็นยะเยือกว่า...เอกสารการจ่ายเงินจำนวน 1,800,000 บาท นี้ จ่ายชำระเป็นค่าอะไร...ให้กับใคร...ที่ไหน และอย่างไร...ที่สำคัญ เสียภาษีครบถ้วนหรือเปล่า แม้ออกจะงงๆ กับคำถาม ที่ให้ตอบ แต่แสนดี ไม่อาจปล่อยให้คุณสรรพ เฉลย โดยไม่ค้นหาความจริงก่อน...เพราะรู้ดีว่า...หากพลาดพลั้งมีหวังต้องควักกระเป๋าจ่ายภาษีอีก...หลายสตางค์อย่างแน่นอน... แสนดีจำใจเอื้อมมือ...ออกไปหยิบเอกสาร...มาอ่านด้วยมือที่สั่นเทาราวกับ...ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง หลังจากตั้งสติ และใช้เวลาอ่านอยู่พักใหญ่...จึงพบว่า...เอกสารดังกล่าวเป็น... แสนดี สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด...ราวกับโล่งอก เพราะหลักฐานการโอนเงิน ยังอยู่ครบถ้วน แถมในส่วนของแสนดี ใบเสร็จรับเงินถือเป็นหลักฐานการหักค่าใช้จ่ายได้อย่างถูกต้อง ไม่ได้ถือเป็นรายได้... ที่ต้องนำไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้แต่อย่างใด... เป็นคำตอบสุดท้าย...ที่ผิด เป็นถ้อยคำที่หลุดรอดออกมาจาก...ปากของคุณสรรพ... ซึ่งไม่พูดจาให้มากความ... ส่งเอกสารให้อ่านจับใจความได้ว่า... “มาตรา 70 บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ มิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย แต่ได้รับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (2) (3) (4) (5) หรือ (6) ที่จ่ายจากหรือในประเทศไทยให้บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นเสียภาษี โดยให้ ...ภาษีหัก ณ ที่จ่าย...15%...เงินเพิ่ม 1.5% ต่อเดือน รวม 19 เดือน คิดเป็นเงินที่ต้องชำระ...เท่ากับ
มูลค่าของค่าบริการที่ชำระ 1,800,000.00 บาท ภาษีหัก ณ ที่จ่าย 15% 270,000.00 บาท เงินเพิ่ม 76,950.00 บาท ภาษีและเงินเพิ่มที่ต้องชำระ 2,146,950.00 บาท
แม่เจ้า...เดิมเคยโดน...3% บวกเงินเพิ่ม...หัวก็จะโกร๋นอยู่แล้ว...นี่เล่นกัน...15% คงกะจะให้ตาย หรือล้มละลายหนีหนี้กันไปข้างหนึ่ง...แต่ยังไม่ทันที่แสนดีจะล้มชักไปต่อหน้าต่อตา...พลันปรากฏมืออันหนานุ่ม...เอ๊ย แสนนุ่มนวล... และอบอุ่น...ล็อคคอ...เอ๊ย เอื้อมมาประคอง...พร้อมกับ...มีเสียงเย็นๆ... แสนไพเราะกระซิบข้างๆ ติ่งหู...ราวกับจะปลอบให้หายตกใจว่า... เฮีย...เงินค่าโฆษณาที่เราจ่ายไป...ถือเป็นเงินที่ได้จากธุรกิจการพาณิชย์ ตามมาตรา 40 (8)...แห่งประมวลรัษฎากร...ซึ่งไม่เข้าเงื่อนไขต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 70...ที่กล่าวอ้างแต่ประการใด... ผู้จ่ายหักภาษีจากเงินได้พึงประเมินที่จ่ายตามอัตราภาษีเงินได้ สำหรับบริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล แล้วนำส่งอำเภอท้องที่พร้อมกับยื่นรายการตามแบบที่อธิบดีกำหนดภายในเจ็ดวัน นับแต่วันสิ้นเดือนของเดือนที่จ่ายเงินได้พึงประเมิน ทั้งนี้ให้นำมาตรา 54 มาใช้บังคับโดยอนุโลม ความในวรรคหนึ่ง มิให้ใช้บังคับในกรณีที่บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ ได้รับเงินได้พึงประเมินที่เป็นดอกเบี้ยจากรัฐบาล หรือสถาบันการเงินที่มีกฎหมายโดยเฉพาะของประเทศไทยจัดตั้งขึ้นสำหรับให้กู้ยืมเงินเพื่อส่งเสริมเกษตรกรรม พาณิชยกรรม หรืออุตสาหกรรม” ใบเสร็จรับเงิน...ค่าโฆษณาประชาสัมพันธ์...ซึ่งบริษัทผู้ให้บริการในต่างประเทศได้ออกให้กับแสนดี...เพื่อเป็นหลักฐานในการบันทึกบัญชี... แสนดี...เหลือบเห็น...คุณสรรพ...เริ่มมีเหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นมากลางคิ้ว...ราว 3 เม็ด แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร...จริงใจพลันส่งเอกสาร...โต้ตอบ...ให้คุณสรรพ...อ่านออกเสียงให้ดังๆ ฟังได้ใจความว่า... “บริษัทฯ จ่ายค่าตอบแทนในการโฆษณา และประชาสัมพันธ์ให้กับบริษัทในต่างประเทศ ซึ่งไม่มีสำนักงานสาขาในประเทศไทย เข้าลักษณะเป็นการจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร ให้แก่บริษัทต่างประเทศที่มิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย บริษัทจึง ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย จากเงินได้พึงประเมินที่จ่าย และนำส่งกรมสรรพากรตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด... (กค 0802/1675 : 27 มกราคม 2537)” “การโอนเงินค่าโฆษณาไปยังต่างประเทศ ถ้าบริษัทต่างประเทศประกอบกิจการเป็นบริษัทโฆษณา ค่าจ้างโฆษณาเข้าลักษณะเป็นเงินได้ตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทผู้ว่าจ้างซึ่งจ่ายเงินค่าโฆษณาให้แก่บริษัทต่างประเทศจึง ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎา กร...(กค 0802/24049 : 25 พฤศจิกายน 2536)” สิ้นเสียงอ่านยังไม่ทันได้เอ่ยปากอะไร... แต่แสนดีสัมผัสได้ว่ามีลมวูบหนึ่งพัดผ่านอย่างรุนแรงราวกับจะกระชากร่างแสนดีให้ตามไปด้วย...แต่มือของจริงใจที่...พาดอยู่บนคอกลับกระชับแน่นราวกับไม่ยอมให้แสนดี...พลัดพรากจากไป... พลันสายลม...สงบ กลับไม่ปรากฏเงาร่างของคุณสรรพ...แต่อย่างใด ทิ้งไว้แต่เอกสารให้ดูต่างหน้า...จารึกข้อความว่า...ฝากไว้ก่อน...วันประเมิน...ไม่ได้มีหนเดียว...
ด้วยรัก แสนดี
หน้าแรก l กองบรรณาธิการ l เกี่ยวกับเรา l คำแนะนำติชม l ติดต่อเรา l ลงโฆษณา l ลงข้อมูลในเว็บ l ทำงานกับเรา l คำถามตอบบ่อย l ข้อบังคับด้านกฎหมาย l Site Map l เว็บพันธมิตร
.gif)
