บุญทิ้ง...พอเข้าใจแล้วว่า...หากในอนาคตต้องจ่าย...ค่าจ้าง...ค่ารับเหมา...ที่อยู่ในบังคับต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย จะต้องหักอย่างไรจึงจะถูกต้องครบถ้วน... หากผู้รับเหมาจะให้หักเฉพาะค่าจ้าง...จักต้องทำเยี่ยงใด ...เพราะบุญทิ้งมีทางออกให้ผู้รับเหมาเลือก... 2 ทาง คือ...ให้แยกสัญญารับจ้าง กับสัญญาขายสินค้าออกจากกัน แต่จะดีเลิศประเสริฐศรีกว่า หากผู้รับเหมาแยกเป็น 2 บริษัท มันซะเลย โดย...1 บริษัททำหน้าที่ขายวัสดุ อุปกรณ์...อีกบริษัทหนึ่ง...รับเหมาเฉพาะค่าก่อสร้าง

ฟ้าที่มืดมิด...ไร้หนทางออก...พลันสว่างสดใสได้อย่างไม่น่าเชื่อ...บ่วงภาษีที่รัดคอเหมือน...ปลอกคอของ...ฟ้าใส...สุนัขแสนรู้ที่เลี้ยงไว้...เริ่มคลายลงได้ ทำให้การหายใจของบุญทิ้งเริ่มปลอดโปร่งขึ้น แม้จะยังไม่สะดวก และคล่องตัว แต่ก็ทำให้อดโล่งใจกับปัญหาที่กำลังจะได้รับการแก้ไขในอนาคตไม่ได้

ขณะที่บุญทิ้ง...กำลังจะเอนกายลงพักผ่อน...บุญทิ้งสัมผัสได้ว่า มีมือลึกลับมากระตุกปลอกคอ...เอ๊ย บ่วงภาษี ที่พันคออยู่ให้แน่นเข้าราวกับจะกระตุ้นเตือนว่า...ปัญหายังได้รับการแก้ไขไม่หมด...ตัดบัวอย่าให้เหลือใย ...อย่าหลงระเริงกับทางออกที่ได้รับเพียงบางส่วน...บ่วงที่รัดคอแน่นเข้า...ทำให้เลือดไหลไปหล่อเลี้ยงสมองได้น้อยลงทุกที... บุญทิ้ง สัมผัสได้ถึงแรงดันมหาศาลที่โถมทับเข้าใส่สมอง...จนทำให้รู้สึกราวกับว่า...สมองกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ...แต่ก่อนที่จะหมดสติ...หรือเสียสตางค์ให้กับบ่วงภาษี...แวบสุดท้ายของความคิด...บุญทิ้ง หวนระลึกไปถึงในครั้งคราที่ทำสัญญาว่าจ้าง...ผู้รับเหมาจะขอเรียกเก็บเงินล่วงหน้าบางส่วน เพื่อนำไปซื้อสินค้า หรือจ่ายค่าแรงให้กับคนงาน...ก่อนจะเริ่มลงมือทำงาน...ซึ่งบุญทิ้งไม่ขัดศรัทธา ยอมจ่ายให้แต่โดยดี...หรือนี่จะกลายเป็นปมปัญหาที่ย้อนมาปักเข้ากลางดวงใจ...อีกดอก

ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ...เสียงแว่วๆ ของบุญดี...ดังขึ้นมากระชากอารมณ์ พอจับใจความได้ว่า...ทุกครั้งที่จ่ายเงินล่วงหน้าต้อง...หักภาษี ณ ที่จ่าย...โดยบุญดี ส่งเสียงเจื้อยแจ้วต่อว่า...

เมื่อมีการจ่ายค่างวดงานแต่ละงวดให้แก่ผู้รับจ้าง ผู้ว่าจ้างมีหน้า ที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ของเงินค่างวดงานหลังหักเงินจ่ายล่วงหน้าแต่ละงวดออกแล้ว

...ข้อความข้างต้นหาใช่คำสั่งของ...คณะปฏิรูป เอ๊ยของบุญดีไม่...หากแต่เป็น คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป. 73/2541 เรื่องการเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล และภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการเรียกเก็บเงินจ่ายล่วงหน้า เงินประกัน เงินมัดจำ หรือเงินจอง...ซึ่งกำหนดแนวทางไว้อย่างชัดเจน...และเพื่อยืนยันว่า ...จริงแท้แน่นอน...บุญดี จึงร่ายยาวต่อว่า

“กรณีส่วนราชการจ่ายเงินล่วงหน้าให้แก่บริษัทผู้รับเหมา ส่วนราชการมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 1.0 ของเงินล่วงหน้า และเมื่อส่วนราชการจ่ายเงินงวดให้แก่บริษัทผู้รับเหมา (65,637,000 บาท) ส่วนราชการมีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 1.0 ของเงินค่างวด หลังหักค่าล่วงหน้าออกแล้ว (65,637,000 – 4,000,000 บาท) ตามมาตรา 69 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร...(กค 0802/พ.11609 : 16 กรกฎาคม 2539)”

“เงินค่าเช่าล่วงหน้าที่บริษัทได้รับจะต้องนำมารวมคำนวณเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามหลักเกณฑ์ในข้อ 2 (1) (ก) แห่งคำสั่งกรมสรรพากรดังกล่าว และผู้จ่ายค่าเช่าล่วงหน้าที่เป็นนิติบุคคล มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 5.0 ทุกครั้งที่มีการจ่าย ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป. 4/2528...(กค 0811/13962 : 25 กันยายน 2541)”

เฉียดไป...เฉียดมา แต่คงพอทำให้บุญทิ้งเข้าใจได้ชัดเจนว่า...ในตอนที่จ่ายเงินล่วงหน้าให้กับผู้รับเหมา...บุญทิ้ง ต้องทำหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย...ทันที และเมื่อผู้รับเหมาเรียกเก็บค่างวดในแต่ละงวด บุญทิ้ง...ยังคงต้องทำหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย เพียงแต่สามรถนำเงินล่วงหน้าที่จ่ายไว้มาหักออกจากเงินค่างวดที่ต้องจ่ายชำระ...ก่อนหักภาษี ณ ที่จ่าย...เพื่อไม่ให้เกิดการหักภาษี ณ ที่จ่าย ที่ซ้ำซ้อนกัน...เพื่อให้เข้าใจได้อย่างครบถ้วน บุญดี ขอหยิบยกเงื่อนไขที่บุญทิ้งเจรจาไว้กับผู้รับเหมา มาชี้ให้เห็นช่องโหว่กันแบบจะจะ...

บุญทิ้งว่าจ้าง...บุญมี คนหน้าเหลี่ยม ให้ทำการก่อสร้างอาคารสำนักงานมูลค่า 10 ล้านบาท โดยในวันทำสัญญา บุญมี ขอเก็บเงินล่วงหน้า ในอัตรา 10% เป็นจำนวนเงิน 1.0 ล้านบาท...หากดำเนินการถูกต้องครบถ้วนตามที่คุณสรรพ์...สั่ง บุญทิ้งต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ดังนี้

จ่ายเงินไป...1,040,000 บาท...ส่วนที่หายไป 30,000 บาท...ไม่ได้เป็นกำไรของบุญทิ้งแต่อย่างใด...หากแต่เป็นเงินปากผี...เอ๊ย เงินภาษีที่ต้องนำส่งให้คุณสรรพ์...ตามกำหนดนัดในวันที่ 7 ของเดือนถัดไป...อย่าลืม...ส่วนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกผู้รับเหมาเรียกเก็บ...ขอคืนได้ทุกบาททุกสตางค์ และที่สำคัญเงินล่วงหน้าที่จ่ายไป... อย่าคิดนำไปหักเป็นค่าใช้จ่ายเด็ดขาด เพราะมันยังไม่ถึงเวลา...ส่วนจะถึงเมื่อไหร่...ให้อดใจไว้ก่อน หากบุญดี ไม่ลืมจะเล่าให้ฟังในภายหลัง

บุญดี หยุดพักหายใจชั่วขณะ พร้อมกับสังเกตอาการของบุญทิ้งเห็นว่าเข้าใจดีแล้ว จึงอธิบายต่ออย่างเมามันในอารมณ์ว่า...เมื่อถึงเวลาที่ผู้รับเหมาเรียกเก็บเงินค่างวด และมีข้อตกลงให้นำเงินล่วงหน้ามาหักออกตามส่วน...เช่น เรียกเก็บค่างวดๆ แรก จำนวน 1,000,000 บาท และให้นำเงินล่วงหน้ามาหักออก จำนวน 100,000 บาท บุญทิ้ง ยังคงต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย โดยจะต้องคำนวณหักไว้ ดังนี้

หากบุญทิ้งอ่านให้ละเอียดจะพบว่า เมื่อมีการเรียกเก็บเงินค่างวด...จะมีการเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มและจะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย... หากแต่จะไม่มีการเรียกเก็บ หรือหักภาษีซ้ำซ้อนแต่อย่างใด เพราะได้นำเงินล่วงหน้าที่ได้จ่ายไปซึ่งได้คำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีหัก ณ ที่จ่ายไปแล้ว...มาหักก่อนการคำนวณภาษีใหม่...จึงไม่ต้องกังวลและทุกข์ร้อน แต่อย่างใด

หากอดีตที่ผ่านมาบุญทิ้งทำได้อย่างถูกต้อง และครบถ้วน...ก็ไม่ต้องทุกข์ทรมาน กับบ่วงภาษีที่รัดแน่นคอ จนเกือบไม่มีเรี่ยวแรงทำธุรกิจเยี่ยงนี้...แต่เชื่อว่าคนฉลาด และไหวพริบดีอย่างบุญทิ้ง คงจะทำได้อย่าง...ถูกทางในอนาคต...

ด้วยรัก
นายภาษี