.gif)
แค้นฝังหุ่น...สำหรับเรื่องราวระหว่างบุญมี...คนคิดเร็ว...ทำเร็ว กับบุญทิ้ง โดยเฉพาะเรื่องราวของการหักภาษี ณ ที่จ่าย ซึ่งยังทำอะไรบุญมีบอบช้ำไม่ได้ในยกแรก...ซึ่งบุญทิ้งไม่อาจรอให้เวลาผ่านไป...10 ปี ค่อยชำระเหมือนจอมยุทธ์ทั้งหลาย หากแต่บุญทิ้งคิดจะล้างแค้นให้ได้ภายใน...ราตรีนี้...
จากความพยายาม ที่จะ...เช็คบิล...เพื่อเอาชนะ...บุญมี...คนสองมาตร ฐานให้ได้...บุญทิ้งจึงตะลุยค้นหาเอกสาร...เพื่อเอาผิดให้ได้ จนในที่สุด บุญทิ้งพบว่า...มีใบกำกับภาษี ที่เพิ่งได้รับมาใหม่จำนวน...1 ใบ ซึ่งออกเพื่อเรียกเก็บ...ค่าสินค้า และค่าขนส่ง จากบุญทิ้ง โดยระบุรายละเอียดดังนี้
กล่องบรรจุครีมหน้าเด้ง (100,000 @ 20) 2,000,000 บาท
ค่าขนส่ง 100,000 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% 147,000 บาท
รวมจำนวนเงิน 2,247,000 บาท
เรื่องเงินที่ต้องชำระ...บุญทิ้งไม่เกี่ยง และพร้อมที่จะชำระทันที หากถูกต้อง และในคราครั้งนี้ บุญทิ้งตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้อง...หักภาษี ณ ที่จ่าย...เพราะบุญมีแยกค่าขนส่ง...ออกจากมูลค่าของสินค้า อย่างชัดเจน...ส่วนจะหักเท่าไหร่...บุญทิ้งมอบหมาย ให้เป็นภาระของ...บุญดี...ช่วยจัดการ...และไม่นานหลังจากสิ้นเสียงสั่ง...พลันปรากฏเอกสารมาวางอยู่ตรงหน้า เหมือนจะบอกให้รู้ว่าต้องอ่าน...
“ให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล หรือนิติบุคคลอื่น ซึ่งเป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินที่เป็นค่าขนส่ง แต่ไม่รวมการจ่ายค่าโดยสาร สำหรับการขนส่งสาธารณะ ให้แก่ผู้รับซึ่งเป็น
(1) ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา หักภาษี ณ ที่จ่าย โดยคำนวณหักไว้ในอัตราร้อยละ 1.0
(2) บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ที่ประกอบกิจการในประเทศไทย แต่ไม่รวมถึงมูลนิธิ หรือ สมาคม หักภาษี ณ ที่จ่าย โดยคำนวณหักไว้ในอัตราร้อย 1.0
คำว่า “การขนส่งสาธารณะ” หมายความว่า การรับส่งผู้โดยสารเป็นการทั่วไป เป็นปกติธุระ...ท.ป.4/2528 ข้อ 12/4”
“ให้ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการประกอบกิจการการให้บริการขนส่งในราชอาณาจักร...มาตรา 81 (1) (ณ)”
ตบท้ายด้วย...คำยืนยันอีก 2 ชุด ความว่า
“กรณีบริษัทว่าจ้างบุคคลอื่นหรือบริษัทอื่น ขนส่งช่วงอีกทอดหนึ่ง เพื่อขนส่งสินค้าของลูกค้าจากโรงงาน ไปส่งที่ท่าเทียบเรือ เข้าลักษณะเป็นการขนส่งหลายคนหลายทอด ตามมาตรา 618 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บริษัทมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 1.0 ของค่าจ้าง ตามข้อ 12/4 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 4/2528 ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ.2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 101/2544 ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ.2544...(กค. 0706/0390 : 24 ธันวาคม 2545)”
“บริษัทให้บริการขนส่งนอกบริเวณท่าเรือ โดยให้บริการรถบรรทุกสินค้าจากโรงงาน หรือ คลังสินค้า หรือ จุดจ่ายทั่วประเทศไปยังท่าเรือ หรือ จากท่าเรือไปยังโรงงาน หรือ คลังสินค้า หรือจุดจ่ายทั่วประเทศไปยังท่าเรือ หรือจากท่าเรือไปยังโรงงาน หรือคลังสินค้า หรือจุดจ่ายทั่วประเทศ เข้าลักษณะเป็นการประกอบกิจการขนส่งในราชอาณาจักร ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 81 (1) (ณ) แห่งประมวลรัษฎากร...(กค 0811/9635 : 8 ตุลาคม 2544)”
ยิงปืนนัดเดียว...ได้นก 2 หัว เอ๊ย...2 ตัว แท้ ๆ...เพราะจากที่ต้องการหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามที่คุณแม่...เอ๊ย คุณสรรพขอร้อง...ตอนนี้เลยได้หักภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่บุญมี แอบบวกเพิ่มอยู่ในค่าขนส่ง...ด้วย...ไม่น่าเชื่อว่า...คนอย่างบุญมี ที่มีที่ปรึกษา...มือเซียน...รายล้อมอยู่รอบตัว จะผิดพลาดได้ขนาดนี้...เห็นทีจะต้อง...ทวงคืนประเทศไทย...เอ๊ย ทวงค่าภาษีคืน...และเพื่อให้เคลียร์ให้จบในคราวเดียว...บุญทิ้งจึงจัดทำ...รายละเอียด ค่าสินค้า...ค่าขนส่ง และจำนวนเงินที่ต้องชำระใหม่...เพื่อส่งมอบ ดังนี้
กล่องบรรจุครีมหน้าเด้ง (100,000 X 20) 2,000,000 บาท
ค่าขนส่ง 100,000 บาท
บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 140,000 บาท
รวมจำนวนเงิน 2,240,000 บาท
หัก ภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย 1% 1,000 บาท
จำนวนเงินที่ต้องชำระ 2,239,000 บาท
นอกจากจำนวนเงินที่ต้องชำระ...ลดน้อยลงแล้ว ยังสะใจที่ได้หัก...บุญมี เสียที แถมไม่ต้องถูกเชิญจากคุณสรรพ...ให้ไปรับทราบข้อกล่าวหา พร้อมทั้งเสียเบี้ยปรับ...เงินเพิ่ม เหมือนเช่นเคย...จะหาใครดีใจเท่าบุญทิ้งในยามนี้...เห็นทีจะไม่มี...
แต่ดีใจยังไม่ทันสุด...บุญดี กลับยกมือห้ามราวกลับต้องการ...สะกดอารมณ์ ...สุด ๆ ของบุญทิ้ง พร้อมทั้งกระซิบเสียงแผ่ว ๆ ว่า...
- หากบุญมี...ประกอบกิจการขนส่ง...เมื่อจ่ายเงินต้อง...หักภาษี ณ ที่จ่าย
- หากบุญมี...ไม่ได้ประกอบกิจการขนส่ง ...เมื่อจ่ายเงิน...ไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย
บุญดี...ไม่ปล่อยให้คิดนาน...ชิงลงมืออย่างต่อเนื่องว่า...หากบุญมี ประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าด้วย...ย่อมได้รับยกเว้น...ไม่ต้องนำค่าขนส่งที่เรียกเก็บ...มาคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม และเมื่อจ่ายชำระค่าขนส่ง...ย่อมต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย...เป็นสิ่งที่เข้าใจถูกต้องแล้ว...แต่หากว่า...บุญมี ไม่ได้ประกอบกิจการด้านขนส่ง ...ไม่ว่าจะเรียกเก็บค่าขนส่ง...รวมหรือแยก จากมูลค่าของสินค้า...ถือว่า...เป็นการขายสินค้า...จึงไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย และเมื่อถือว่าเป็นการขายสินค้า...ย่อมต้องนำมูลค่าของค่าขนส่ง ไปรวมกับมูลค่าของสินค้า...เป็นฐานในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม
“ผู้ประกอบการขายสินค้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม พร้อมกับขนส่งสินค้า ไม่ว่าการขนส่งสินค้านั้น จะใช้ยานพาหนะของผู้ขายเอง หรือจ้างบุคคลอื่นขนส่งให้ ผู้ขายต้องนำมูลค่าทั้งหมดจากการขายสินค้า ซึ่งรวมค่าขนส่ง มารวมคำนวณเป็นฐานภาษีสำหรับการขายสินค้าตามมาตรา 79 แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ ไม่ว่าผู้ขายจะแยกค่าขนส่ง ออกจากมูลค่าของสินค้าหรือไม่ เว้นแต่กรณีผู้ขายได้ประกอบกิจการขนส่งสินค้าให้กับบุคคลอื่นเป็นปกติธุระเป็นส่วนใหญ่ และผู้ขายได้ใช้ยานพาหนะที่ประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าดังกล่าว ในการขนส่งให้กับผู้ซื้อสินค้า ผู้ขายไม่ต้องนำค่าขนส่งที่ได้แยกออกจากมูลค่าของสินค้า มารวมคำนวณเป็นฐานภาษีสำหรับการขายสินค้าดังกล่าว...(กค 0811/พ.6401 : 2 มิถุนายน 2540)”
งานนี้...ไม่ว่ามุมไหน...เหลี่ยมไหน...คงจะไม่ได้หัก...อย่างแน่นอน เพราะเท่าที่รู้...บุญมี ไม่ได้ประกอบกิจการอื่นใด นอกจากผลิตกระปุก...ภาชนะขายอยู่แล้ว และจากที่...เรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากค่าขนส่ง...พอจะบอกได้ชัดเจนว่า...บุญมี เชื่อ และมั่นใจว่า...เป็นการขายสินค้า..ซึ่งบุญดี ได้แต่ปลอบประโลม ให้ทำใจ และจ่ายชำระค่าสินค้า โดยไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายแต่อย่างใด...เอาไว้คราวต่อไป หากมีช่อง บุญดี จะชง...ให้หักให้สะใจกันไปเลย
|