ประมาณปีพุทธศักราช 2515 เป็นปีที่ทั่วโลกประสบปัญหาวิกฤตการณ์น้ำมัน กลุ่มประเทศผู้ผลิตน้ำมันหรือโลกอาหรับ ได้รวมตัวกันเป็นกลุ่ม O P E C และร่วมมือกันลดการผลิตน้ำมันดิบ รวมทั้งได้ขึ้นราคาน้ำมันดิบในอัตราที่สูงมาก เป็นประวัติการณ์ 


ขณะนั้นราคาขายปลีกน้ำมันเบนซินธรรมดาราคาลิตรละ ประมาณ 2 บาท น้ำมันดีเซลลิตรละประมาณ 1 บาท ต้องขึ้นราคาขึ้นไปอีกประมาณ 200% เป็นผลให้ราคาเหล็กเส้นและปูนซีเมนต์ขึ้นราคาไปตามสัดส่วนนี้ด้วย ผู้รับจ้างก่อสร้างในช่วงนั้น ต้องล้มละลายหรือเลิกกิจการกันไปหลายราย รัฐบาลได้ ให้การช่วยเหลือผู้รับจ้างก่อสร้างด้วยการเปลี่ยนระเบียบการจัดซื้อจัดจ้าง ของสำนักนายกรัฐมนตรี ให้เป็นสัญญาแบบปรับราคาได้ คือ มีค่า K นั่นเองโดยมีการพัฒนาค่า K ให้มีสูตรปรับราคาได้หลาย ๆสูตร ตามประเภทของงาน และได้ใช้มาจนกระทั่งปัจจุบัน (2543) 


ในช่วงนั้นผมเพิ่งกลับจากหาดใหญ่เข้ามารับหน้าที่ผู้ช่วยผู้จัดการโครงการในการก่อสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ แห่งใหม่ขององค์การสหประชาชาติ หรือ E S C A P ในปัจจุบัน ซึ่งจัดได้ว่า เป็นอาคารสูงแห่งแรก ๆ ของไทยในขณะนั้นบริษัทของเรามีความภาคภูมิใจเป็นอย่างมากที่เป็นบริษัทของไทยบริษัทแรก ๆที่ใช้ปั้นจั่นหอสูง (.. T o w e r ..C r a n e ..) ในการก่อสร้างอาคาร 


นโยบายของคณะบริหารจัดการโครงการก่อสร้างขณะนั้น ต้องการสร้างบริษัทของไทยให้ออกแบบเอง และก่อสร้างเองด้วยความสามารถของคนไทยล้วน ๆ ให้เป็นที่เชื่อถือของชาวโลก และก็สามารถทำได้สำเร็จ แต่ผู้รับจ้างก่อสร้างที่เป็นคนไทยก็ต้องเจ็บตัวไม่น้อย เพราะต้องมีการตัดราคาสู้กับบริษัทข้ามชาติ เพื่อให้ได้งาน และขณะที่ประกวดราคาก็ยังไม่เกิดวิกฤติการณ์น้ำมันดังกล่าวด้วย


ขณะที่ผมรับทำหน้าที่ผู้จัดการโครงการ เจ้านายคนแรกของผมตั้งแต่เริ่มทำงาน เมื่อจบปริญญาตรี คือ คุณเจริญ ว่องปรีชา ซึ่งเป็นผู้ที่ผมให้ความเคารพยกย่อง และนับถือให้เป็นอาจารย์มาจนบัดนี้ ได้พยายามผลักดันผมให้รับหน้าที่ผู้จัดการโครงการ หรือ P r o j e c t .. M a n a g e r แทนท่าน โดยเสนอขออนุมัติต่อเจ้าของโครงการ ขณะนั้น ผมเพิ่งอายุได้ 25 ปี กำลังหนุ่มฟิตมาก แต่ก็ไม่ได้รับการอนุมัติ คุณเจริญท่านเลยมอบหมายให้ผมทำหน้าที่แทนท่านไปพลางๆ ก่อน โดยในการประชุมครั้งแรกและครั้งที่ 2 ท่านไม่เข้าประชุม เป็นการเปิดโอกาสให้ผมแสดงฝีมือให้เต็มที่ ซึ่งผมก็รับหน้าที่นั้นด้วยความมั่นใจ