จ้าง...ให้หัก ไม่จ้าง...ไม่ให้หัก เป็นเรื่องราวที่ก่อให้เกิดประเด็นทุ่มเถียงกันมาตลอดระหว่างผู้จ่ายเงินกันผู้รับเงิน โดยเฉพาะผู้จ่ายเงินที่ประกอบกิจการด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องมีการว่าจ้างทั้งเหมา และไม่เหมาค่อนข้างมาก เพราะหลายครั้งหลายหนคงตกลงว่าจ้าง หรือเจรจาต่อรอง มักเป็นคนละคนกับคนจ่ายเงิน ทำให้พอถึงเวลาจ่ายเงิน...จ่ายทอง มักเป็นปัญหากันอยู่ร่ำไป

ชีๆ ของหลายกิจการ รวมถึงป๋าบัญ เจ้าสำนักงานชีที่อุตส่าห์ท่องจำมาอย่างดีว่า หากจ่ายค่าจ้างแรงงานต้องหัก แต่หากเป็นการจ่ายค่าสินค้าไม่ต้องหัก แต่พอเจอกรณีศึกษาประเภท 1 ประเทศ 2 นายก เอ๊ย 1 รายจ่าย 2 ประเภทธุรกิจ คือ ผู้ขายสินค้า...ไม่ได้ทำหน้าที่แค่ ขายสินค้าอย่างเดียว แต่มีการติดตั้ง...ให้เรียบร้อยจนสามารถใช้งานได้ ทำให้บรรดาชีๆ ที่เคยมั่นใจต้องเอียงซ้าย และมองขวา...หลายรอบ เพื่อให้มั่นใจว่า...การติดตั้ง ที่ผู้ขายสินค้า...ดำเนินการให้...ไม่ใช่การขายสินค้า แต่เป็นการให้บริการ ซึ่งจะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับค่าบริการที่จ่ายชำระชัวร์ ส่วนค่าสินค้ายกประโยชน์ให้จำเลย

เรื่องราวของการหักภาษี ณ ที่จ่าย เกิดจากการขายสินค้า พร้อมให้บริการหาได้ง่ายๆ อย่างที่คิด...ไม่ เพราะจุดเปลี่ยนอยู่ที่ว่า หากผู้ขายสินค้า...ออกใบกำกับภาษี หรือใบเสร็จรับเงิน ...โดย รวมค่าบริการอยู่ในมูลค่าของสินค้า เช่น


หรือหากผู้ขายสินค้าไม่ระบุรายละเอียด ของค่าติดตั้งลงในใบกำกับภาษี หรือใบเสร็จรับเงิน...เช่น


เพียงเท่านี้การให้บริการดังกล่าวจะแปลงร่างเป็นการขายสินค้าไปในบัดดล ชีๆ ทั้งหลายรวมถึงป๋าบัญ จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย อย่างที่เข้าใจมาแต่ดั้งแต่เดิม ซึ่งป๋าบัญพบเอกสารยืนยันเรื่องจริงที่ไม่ต้องหักว่า...

“การขายสินค้าพร้อมให้บริการติดตั้งโดยคิดราคาค่าสินค้าและค่าบริการติดตั้งรวมกัน ถือเป็นการขายสินค้า ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเกิดขึ้น เมื่อผู้ขายส่งมอบสินค้าให้แก่ผู้ซื้อ ตามมาตรา 78 (1) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น เมื่อผู้ซื้อชำระค่าสินค้าที่บริษัทเรียกเก็บ...จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามคำสั่งของกรมสรรพากรที่ ท.ป. 4/2528...(กค. 0802/พ.20419 : 11 กันยายน 2538)”

“บริษัท ประกอบกิจการขายสินค้าประเภทสีทาบ้าน ในกรณีที่บริษัทขายสี เป็นพื้นที่ (บริษัททาสีให้ด้วย) และออกใบกำกับภาษีระบุรายการเฉพาะค่าสีเป็นประเภทโดยไม่มีค่าบริการ...ตามข้อเท็จจริง บริษัทเป็นผู้ประกอบการขายสี ได้ขายสี โดยมีการให้บริการทาสีให้กับลูกค้าด้วย... ถ้าบริษัทคิดค่าตอบแทนโดยไม่ได้แยกราคาค่าสี และค่าบริการออกจากกัน ย่อมถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1 (8) แห่งประมวลรัษฎากร (กค. 0802/13499 : 23 กรกฎาคม 2536)”

ป๋าบัญรู้แล้วว่า...หากขายสินค้า พร้อมให้บริการ...โดยไม่แยกแสดงรายการค่าบริการ...ในใบกำกับภาษี...ในฐานะผู้ซื้อ...สินค้า ป๋าบัญไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายให้เปลืองแรง...เถียงกับผู้ขายสินค้า...จนเส้นเอ็นคอ...อักเสบ เหมือนทุกวัน...แต่ป๋าบัญอดสงสัยต่อว่า...หากผู้ขายสินค้า ดันเผลอ...แยกค่าบริการ...ออกจากค่าสินค้า โดย แสดงอยู่ในใบเสร็จรับเงินใบเดียวกัน...จะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย หรือไม่...หากต้องหัก จะต้องหักอย่างไร และแตกต่างจากกรณีที่ผู้ขาย แยกใบเสร็จรับเงิน ค่าสินค้า และค่าบริการ เป็นคนละใบหรือไม่

เมื่อสงสัยจึงต้องค้นหาเพื่อให้ปฏิบัติได้อย่างถูกทาง...จนในที่สุดป๋าบัญพบว่า ไม่ว่าจะแยกค่าสินค้าและค่าบริการ เป็น 2 รายการ ในใบเสร็จรับเงิน...ใบเดียวกัน หรือคนละใบ...ในฐานะผู้จ่ายเงิน...ป๋าบัญ ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายชำระค่าบริการที่ระบุใน...ใบเสร็จรับเงิน...เช่น


หรือออกแยกเช่น



...ไม่ว่าจะได้รับใบเสร็จรับเงิน หรือใบกำกับภาษีในรูปแบบใด ป๋าบัญมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย...ในอัตรา 3% ของค่าบริการติดตั้งที่จ่ายชำระ ซึ่งคิดเป็นภาษีหัก ณ ที่จ่าย ที่ต้องหักไว้ เท่ากับ

                                                       =          5,000 X 3%
                                                       =          150

...หักไว้...150 บาท และจ่ายให้ผู้ขายสินค้าเพียง 106,850 บาท แถมด้วยหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย 2 ใบ ก็เป็นอันเรียบร้อย...งานนี้ป๋าบัญมั่นใจว่า...ผู้ขายยอมจำนนแน่ เพราะดันแยกค่าสินค้า และบริการออกจากกัน และเพื่อให้หลักฐานมัดแน่นจนดิ้นไม่หลุด ป๋าบัญจึงค้นหาเอกสารยืนยัน อีกคราว่า..

“บริษัทฯ ขายเครื่องปรับอากาศพร้อมติดตั้ง โดยได้แยกการเรียกเก็บเงินค่าเครื่องปรับอากาศออกจากค่าบริการติดตั้ง บริษัทผู้จ่ายเงินได้ไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายเงินค่าเครื่องปรับอากาศแต่อย่างใด แต่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายเงินค่าบริการติดตั้ง ซึ่งถือเป็นค่าจ้างทำของในอัตรา ร้อยละ 3.0 ตามมาตรา 3 เตรส แห่งประมวลรัษฎากร...(กค. 0811/07876 : 8 มิถุนายน 2541)”

“บริษัทขาย เสาเข็ม พร้อมทั้งให้บริการตอกเสาเข็ม โดยได้แยกราคาสินค้า และค่าบริการออกจากกัน ดังนั้น เฉพาะค่าบริการ ที่แยกออกจากราคาสินค้า เข้าลักษณะเป็นเงินได้จากการรับจ้างทำของ จึงอยู่ในบังคับต้องถูกหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ตามคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 4/2528... (กค. 0802/พ.2407 : 4 กุมภาพันธ์ 2537)”

เพียงแค่ผู้ขายสินค้าเผลอแยกค่าสินค้า และค่าบริการออกจากกัน ทำให้ป๋าบัญ พลิกกลับมาชนะในยก...สอง ได้อย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งป๋าบัญเก็บรวบรวมหลักฐานทั้งหมด เพื่อส่งมอบให้กับผู้ขายสินค้า หากยังข้องใจไม่ยอมให้หัก...แต่โดยดี

เรื่องราวของการหัก...ไม่หัก ไม่ได้จบลงเพียงเท่านั้น หลุมดำที่ค่อยดักล่อให้ผู้ประกอบการ โดยเฉพาะผู้ประกอบการด้านอสังหาริมทรัพย์...ตกลงไปในหล่มมีอีกมากมาย แต่คงต้องอดใจไว้รอ...เดือนต่อไปค่อยมาติดตามในโอกาสต่อไปนะคร้าบ