.gif)
มาตรฐานการเขียนแบบก่อสร้าง (Standard Drawing)
เครื่องมือการสื่อสารระหว่างผู้เกี่ยวข้องกับงานออกแบบก่อสร้างที่สำคัญนั้นก็คือ การเขียนแบบ(Drawing) เพราะการเขียนแบบก่อสร้างนั้นเป็นการถ่ายทอดความคิดในการออกแบบของสถาปนิก วิศวกร ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องให้เข้าใจได้ง่ายและรวดเร็ว เนื่องจากการเขียนแบบมีการระบุระยะ ตำแหน่งพิกัดของสิ่งที่ต้องการปลูกสร้างพร้อมกับระบุวัสดุที่ใช้อย่างชัดเจน ทำให้ง่ายในการเข้าใจความหมายของผู้ออกแบบได้อย่างถูกต้อง
แต่การเขียนแบบก่อสร้างนอกจากสถาปนิกจะต้องสื่อสารไปยังผู้รับเหมาก่อสร้าง หรือ ผู้ที่เกี่ยวข้องอื่นๆนั้น ระหว่างขบวนการออกแบบสถาปัตยกรรมของสถาปนิกนั้น จำเป็นอย่างยิ่งจะต้องสื่อสารกันระหว่างทีมงานออกแบบด้วยกัน เช่น ทีมออกแบบโครงสร้าง ทีมออกแบบงานไฟฟ้า งานระบบ ทีมออกแบบตกแต่งภายใน หรือ แม้กระทั่งทีมออกแบบสถาปัตยกรรมด้วยกัน
ปัจจุบันสถาปนิกผู้ออกแบบแต่ละคนหรือแต่ละองค์กรนั้น มักจะสร้างมาตรฐานการเขียนแบบขึ้นมาใช้เองเฉพาะการทำงานในส่วนของตนเอง ทำให้เกิดปัญหาในการประสานงานกันระหว่างองค์กร หรือ ในทีมงานเดียวกันก็ตาม เพราะมีการกำหนดขนาดกระดาษ ชื่อแฟ้ม ชื่อหัวแบบ ตัวอักษร สัญลักษณ์ การกำหนดสีและเบอร์ปากกา การกำหนดเลเยอร์ การจัดองค์ประกอบของแผ่นงาน เป็นต้น ที่มีความแตกต่างกัน ทำให้ง่ายในการสับสนในการทำงาน และใช้ไฟล์คอมพิวเตอร์ร่วมกันได้ยาก
ดังนั้นจึงมีองค์กรวิชาชีพในต่างประเทศได้มีการกำหนดมาตรฐานการเขียนแบบขึ้นมา เรียกว่า National CAD Standard โดยเรียกระบบมาตรฐานนี้ว่า Uniform Drawing System เวอร์ชั่น 3.0 เพื่อให้ง่ายในการปรับปรุงให้ทันสมัยภายหลัง ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการพัฒนามาตรฐานนี้มีอยู่ 4 หน่วยงานคือ
|
.jpg)
|
Uniform Drawing System
|
| |
|
|
|
The American Institute of Architects
|
| |
|
|
|
The U.S. CADD/GIS Technology Center |
| |
|
|
|
The Construction Specifications Institute |
สำหรับในประเทศไทยเรานั้น สถาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้จัดทำ คู่มือมาตรฐานการเขียนแบบก่อสร้าง ฉบับ 2549 ขึ้นมาเพื่อให้สถาปนิกและผู้เกี่ยวข้องการกับเขียนแบบก่อสร้างทำงานให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น โดยการพัฒนานี้อ้างอิงจาก National Cad Standard Version 3.0 มาตรฐาน มอก. ของสำนักมาตรฐานอุตสาหกรรม รวมจนถึงความคิดเห็นเสนอแนะของกลุ่มทดลองของผู้ใช้งานในประเทศ เพื่อให้สามารถใช้งานได้เหมาะสมกับการทำงานในประเทศไทย
คู่มือมาตรฐานการเขียนแบบก่อสร้าง ฉบับ 2549 นี้ มีจำนวน 221 หน้า ได้แบ่งเป็น 16 บท โดยมีเนื้อหาดังนี้
สำหรับคู่มือจะแบ่งออกเป็น 16 บท โดยมีเนื้อหาดังนี้
- บทที่ 1 แนวความคิดในการจัดทำคู่มือ อธิบายถึงที่มาที่ไปของการจัดทำคู่มือแนงทางในการปรับตัวให้เข้ากับมาตรฐาน ปัญหาและอุปสรรคที่อาจเกิดขึ้นเหตุผลความจำเป็นที่จะต้องมีมาตรฐาน
- บทที่ 2 ความเป็นมา อธิบายถึงมาตรฐานปัจจุบันที่มีอยู่ การพัฒนาการของมาตรฐานต่างๆ
- บทที่ 3 กระบวนการทำงาน อธิบายถึงกระบวนการทำงานที่มีอยู่ในปัจจุบัน และกระบวนการที่สอดคล้องกับการจัดทำมาตรฐาน
- บทที่4 การจัดชุดของแบบ อ้างอิงมาจากโมดูล 1 Drawing Set Organization ของ National CAD Standard ver.3 อธิบายถึงการแบ่งแยกการเรียงลำดับชุดของแบบ การเรียงชื่อต่างๆ การจัดหมวดหมู่ของแฟ้มข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของอีเลคโทรนิคส์
- บทที่5 การตั้งชื่อแฟ้ม อ้างอิงมาจากโมดูลที่1 Drawing Set Organization ของ National CAD Standard ver.3 อธิบายถึงมาตรฐานวิธีการตั้งชื่อแฟ้มข้อมูลที่เป้ฯตัวเนื้องานที่เรียกว่า Model File
- บทที่ 6 ชื่อเลเยอร์ อธิบายถึงมาตรฐาน วิธีการจัดกลุ่มของชื่อตารางตั้งชื่อเลเยอร์ต่างๆ โดยแบ่งแยกตามกลุ่มสาขา (Discipline) เป็นหลักเพื่อสะดวกต่อการค้นหา โดยชื่อเลเยอร์จะอ้างอิงมาจากมาตรฐานของAIA Layer Guidelines ver.3 ส่วนมาตรฐานการใช้สีจะอ้างอิงมาจากมาตรฐานของ Tri-service
- บทที่ 7 การจัดองค์ประกอบของแผ่นงาน อ้างอิงจากโมดูล ที่ 2 Sheet Organization ของ National CAD Standard ver.3 อธิบายถึงขนาดมาตรฐานของกระดาษ การจัดแบ่งพื้นที่บนหน้ากระดาษ ตำแหน่งที่เหมาะสมในการวางองค์ประกอบต่างๆไม่ว่าจะเป็นตัวแบบคำอธิบาย เป็นต้น
- บทที่ 8 มาตรฐานการเขียนแบบ อ้างอิงมาจากโมดูลที่4 Drafting Convention ของ National CAD Standard ver.3 รูปลักษณ์ของการเขียนแบบ นำเสนอเป็นข้อสรุป ทั้งนี้รายละเอียดสามารถค้นหาเติ่มได้จากเอกสาร CAD Standard ดังกล่าวข้างต้น
- บทที่ 9 เปรีบยเทียบมาตรฐานของ CAD Standard กับมาตรฐาน มอก. ที่ใช้อยู่ในบ้านเรา
- บทที่ 10 สัญลักษณ์ในแบบ อ้างอิงมาจากโมดูลที่ 6 Symbol ของ CAD Standard ver.3 สัญลักษณ์ วิธีการอ้างอิง และตัวอย่างมาตรฐานสัญลักษณ์ หลักๆที่ใช้ โดยอ้างอิงจาก Module ที่ ของ National CAD Standard ver.3
- บทที่ 11 การให้คำอธิบาย อ้างอิงมาจากโมดูลที่ 7 National ของ National CAD Standard ver.3 อธิบายถึงรูปแบบการให้คำบรรยายในแบบ ตำแหน่งลำดับก่อนหลังที่ควรเป็น โดยอ้างอิงจาก Module ที่ของเอกสาร NCS
- บทที่ 12 ข้อมูลเชิงตาราง อ้างอิงมาจากโมดูลที่ 3 schedule ของ National CAD Standard ver.3 อธิบายถึงรูปแบบการจัดทำ schedule วิธิการมาตรฐานในการแบ่งช่องของตารางโดยอ้างอิงจาก Module ที่มาตรฐานของ NCS
- บทที่ 13 มาตรฐานการใช้สี อธิบายถึงมาตรฐานการใช้สี และขนาดน้ำหนักเส้นโดยอ้างอิงจากมาตรฐานของ Triservice ทั้งนี้ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องปรับมาตรฐานการใช้สีของหน่วยงานเลย เพราะสามารถใช้มาตรฐานเลเยอร์มาใช้ควบคุมได้ อย่างไรก็ตามได้เสนอข้อมูลไว้เพื่ออ้างอิงเท่านั้น หากมีความจำเป็นต้องทำงานร่วมกับต่างประเทศที่ใช้มาตรฐานนี้อยู่
- บทที่ 14 คำย่อ อ้างอิงมาจากโมดูลที่ 5 Terms and Abbreviations ของ National CAD Standard ver.3 อธิบายถึงตัวย่อภาษาอังกฤษที่มักใช้ในแบบคำบรรยาย โดยอ้างอิง Module ที่ 5 ของ NCS ประกอบกับเอกสารที่ใช้อยู่ในบ้านเรา
- บทที่ 15 นิยามศัพท์ เนื่องจากมีข้อมูลหลายส่วนที่นำมาจากภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน จึงได้แสดงคำภาษาไทยที่ใช้ในเอกสารว่ามาจากคำใดในภาษาอังกฤษ โดยอ้างอิงจากราชบัณฑิตยสภา เป็นหลัก
- บทที่ 16 ข้อคิดเห็นและข้อเสนอแนะ เป็นการรวบรวมข้อมูลที่ได้รับผลจากกลุ่มทดลอง รวมทั้งข้อเสนอแนะจากคณะทำงาน เพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินงานต่อไปในอนาคต
ภาคผนวก ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเอกสารที่อ้างอิงที่ใช้ในคู่มือนี้ และองค์ประกอบที่มีในแผ่นซีดีที่แนบมากับคู่มือนี้ รวมไปถึงวิธีการนำข้อมูลในแผ่นซีดีไปปรับใช้ในหน่วยงาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ใช้สามารถปรับตัวเข้าสู่ระบบมาตรฐานได้สะดวกขึ้น
สำหรับผู้สนใจ คู่มือมาตรฐานการเขียนแบบก่อสร้าง ฉบับ 2549 นี้ กรุณาติดต่อกับสมาคมสถาปนิกสยาม ได้โดยตรง หรือแวะชมได้ที่ http://www.asa.or.th/2008/
|
